گمان تلخیست که باشی و گویا نیستی

   گویا ترک خورده رنگ هر چه هستی!

مگر از من چه میماند اگر تو هم نباشی...

اگر تو هم....اگر...اگر...اگر چه؟چه میگویم؟چه میبافم؟

 پرم از تو و خالی هم نمیشوم خیالت اسوده

         گمان مبر بیخیالم از تو واز هر چه کمرنگ میکند

               حضور غمگسار بی تو سر کردن را

فریادت میکنم از پشت نمیدانم هر چه هست

سبز کن با لبخند چشمانت راهم را

               چه گمان میبری هی نگاه و نگاه؟

                     هی بغض پشت بغض!

در خلوت همین شعر پا پتی میجویمت      

    میدانم چیزی نمیشود اگر حتی رنگ ببازم از صحنه زندگی!!!

        اگر حتی گم بمانم ...

نیامدی؟؟؟

          من رفتم...من کم شدم...گم شدم از چهره ناماندگار روزگار...

اری من هم رفتم

  به کجای این دقایق بر میخورد؟!   من هم رفتم...!!!